Konferencja w Augustowie
Dodane przez Zbigniew Kowalski dnia 21.02.2017
W dniu 17 lutego 2017 r. w kościele p.w. Jana Chrzciciela w Augustowie odbyła sie druga już w tym mieście konferencja świeckiego ewangelizatora Zbigniewa Ignacego Kowalskiego pod tytułem „Biada mi gdybym nie głosił Ewangelii”. Prelegent, autor książki „Kerygma podręcznik ewangelizatora” i trener katolickich ewangelizatorów w odróżnieniu do pierwszej konferencji skoncentrował się głównie na przekazaniu praktycznej strony głoszenia Dobrej Nowiny w różnych formach, sposobach, miejscach, sytuacjach i środowiskach.
Rozszerzona zawartość newsa
W dniu 17 lutego 2017 r. w kościele p.w. Jana Chrzciciela w Augustowie odbyła sie druga już w tym mieście konferencja świeckiego ewangelizatora Zbigniewa Ignacego Kowalskiego pod tytułem „Biada mi gdybym nie głosił Ewangelii”. Prelegent, autor książki „Kerygma podręcznik ewangelizatora” i trener katolickich ewangelizatorów w odróżnieniu do pierwszej konferencji skoncentrował się głównie na przekazaniu praktycznej strony głoszenia Dobrej Nowiny w różnych formach, sposobach, miejscach, sytuacjach i środowiskach.

Po wieczornej mszy świętej, odbyła sie adoracja Jezusa w Najświętszym Sakramencie oraz medytacja nad słowami z 1 listu św. Pawła do Koryntian rozd. 9, wiersz 16. Oprawą muzyczna adoracji zajął się główny pomysłodawca spotkania Mateusz Miklaszewski, członek wspólnoty Domowy Kościół i wspólnoty mężczyzn „ćWiara” w Augustowie. Około 50 uczestników konferencji w obecności księdza Proboszcza, mogło zobaczyć slajdy z rożnych ewangelizacji przeprowadzonych przez Zbyszka Kowalskiego w latach 2003-2016.

Były to wszelkie możliwe ewangelizacje przeprowadzone we wszelkich możliwych miejscach: na festiwalach muzycznych (np. Przystanek Woodstock w Kostrzynie, Reaggeland w Płocku), na ulicach, parkach (np. Warszawa, Kielce, Toruń, Kraków), na Światowych Dniach Młodzieży, na polach Lednickich, po domach, na statku, w drodze, na lekcjach religii, w pracy, na spotkaniach, w ramach rekolekcji dla ewangelizatorów lub rekolekcji ewangelizacyjnych w kraju i zagranicą, wobec Polaków i obcokrajowców, wobec katolików oraz wyznawców innych religii i filozofii. Były to również głoszenia rabusiom w lesie, młodzieży, dzieciom, starszym, bezdomnym, uzależnionym, duchownym i świeckim., umierającym, chorym i zdrowym, w upale dnia, strugach deszczu, „w niebezpieczeństwach, w pracy i umęczeniu, często na czuwaniu, w głodzie i pragnieniu” (2 Kor 11,27).

Takie doświadczenia spotykają wszystkich prawdziwych apostołów, którzy „przez czystość i umiejętność, przez wielkoduszność i łagodność, przez (objawy) Ducha Świętego i miłość nieobłudną, przez głoszenie prawdy i moc Boża” idą z Ewangelią „wśród czci i pohańbieniu, przez dobrą sławę i zniesławienie, uchodzących za oszustów, a przecież prawdomówni, niby nieznani a jednak dobrze znani, niby umierający, a oto żyjemy, jakby karceni, lecz nie uśmiercani, jakby smutni, lecz zawsze radośni, jakby ubodzy, a jednak wzbogacający wielu, jakby ci którzy nic nie maja, a posiadają wszystko” (2 Kor 6,6-10)

Jednak nagroda dla ewangelizatorów z tego trudu jest wielka. Jest nią sam Jezus, którego w czasie ewangelizacji widać w oczach tych, którzy przed chwila w Niego uwierzyli. W ich łzach radości i szczęścia z powodu odnalezienia Boga i zakochania się w Nim oraz przywrócenia do życia w łasce i pokoju.

Na zakończenie konferencji odbyła sie krótka ewangelizacja uczestników w formie modlitwy kerygmatycznej. Wszyscy z radością uznali Jezusa za swego jedynego Pana, zawierzyli Mu swe życie oraz otworzyli sie na łaski Ducha Świętego.


Zdjęcia z rekolekcji: zobacz